*ONU BİRDAHA GÖRMEYİ İNAN İSTEMEZSİN...SANADA ACI VERİR BU SON HALLERİ,BİLİRİM SENDE BENİM KADAR KOLAY SİLEMEZSİN...AMA ŞİMDİ BAŞKA RENKTE BAKIYOR GÖZLERİN.AĞLA KALBİM AĞLA...SEN  AĞLA KALBİM AĞLAA....SUS SESİN DUYULMASIN İÇİNDEN AĞLA...

*UMDUĞUN DAĞLARA KARLAR MI YAĞDI?İÇİNDEKİ ACI BÖYLE Mİ ARTTI?BEN DEMİŞTİM  DEMEYİ...EZBERLEDİM GİTMEYİ...İNSAN SEVDİĞİNE BÖYLE YAPARMI???

*AĞLAMAYI BİLMEYEN GÖZLER SEVMEYİDE BİLMEZ.BEN HALA AĞLIYORUM...DEMEK Kİ HALA SEVİYORUM...

*SENSİZDE DÜŞERMİŞ TAKVİMDEN GÜNLER.ZORLASANDAN ANMAZ ADINI DİNLER.GİDENİ SANMA Kİ BU GÖNÜL ÖZLER.UNUT DİYORDUN YA UNUTTUM İŞTE...

*SEN SEVSENDE SEVMESENDE GÖNLÜME GELMESENDE  BEN SENİ SEVİYORUM...

*ÇOK UZAKLARDASIN...BENİ DUYAMAZSIN...UNUTTUN BELKİDE HATIRLAMAZSIN.HANİ DERDİN YA SEN BİTANESİN...!BİTANEN BURDA SEN NERDESİN?

*KİM BU GÖZLERİNDEKİ YABANCI?YARALAR BENİ YÜREĞİMDEN...HANİ BEN OLACAKTIM YALANCI...BAŞININ TACI...

*GİDENE KAL DEMEM GİDEN ZATEN GİDER;)SEVENE SEVME DEMEM SEVEN ZATEN SEVER.

Aynı mahallede oturuyorduk.Adı "ESRARENGİZ"di.Kahverengi gözleri vardı ve esmerdi.Bütün kızlar ilklerden ondan hoşlanıyordu ama ben ondan nefret ediyordum.Birgün bana bakıp göz kırptı.Bende gülüp geçtim.Onu sevmediğimden emindim ama o gelmeden uyuyamıyordum.Birgün onu sevdiğimi kendime itiraf ettim.Artık geceleri uyumak yerine geceleri onun evini izliyordum.Yolda yürürken onu gördüm yine.Gülümsedi.Ben de naber dedim.O da "iyiyim küçüğüm"dedi.Yani aradaki yaş farkını birkez daha yüzüme vurdu.O gün evde saarlerce ağladım.Birgün onun evine gittim.Seni seviyorum dedim ve kaçtım.Aradan 1 ay geçti.Mahalleye bir ambulans gelmişti.Bir sedye indirdiler.Onun evinden biri çıkıyordu.Hayır hayır inanamıyordum.Evet oydu.Sedyeye bindirdiler ve o elimi tutup "bende seni küçüğüm" demişti.Kıpkırmızı olmuştum.O an öldüğünü görünce gözümden yaşlar boşalıyordu.Hayatımda hiç bu kadar sevmemiş,hiç bu kadar biri için acı çekmemiştim.O gözlerini bir daha göremeycektim.O kahverengi gözlerindeki ışıltıyı bi daha sezemeyecektim.O gülüşünü bir daha göremeyecektim.Eve gittim.Herkes ondan bahsediyordu.Kimsesizmiş.Bu yaşa kadar kendi gayretiyle okuyup büyümüş.Sevdiği bir kız varmış.Ailesi vermemiş o da kaçmış.Ama kaçtığı gün ölmüş.Yani onun sevgisi azrailin ölüm fermanıymış.Hergün ölmek için dua ediyormuş.Baş ucunda bir kalem,bir kağıt ve bir fotoğraf varmış.Birgün kendini vurup polisleri aramış.Ertesi gün polisler geldi.Onun evinin duvarında kendi kanından yazılmış bir yazı vardı

ASLINDA HERŞEY 23 AĞUSTOS 2006 CUMARTESİ GÜNÜ BAŞLADI.SONBAHARA YAKLAŞIYORDUK.SEN KIŞA ÇOKTAN HAZIRLANMIŞTIN.TATLI BİL ŞEKİLDE GÜLÜMSEDİN.HERŞEY 7 AYLIK BİR MASALDI.SADECE MASAL.SENDE BENİ SEVİYORDUN.AMA GİTTİN.5 MART 2007 PAZARTESİ GÜNÜ MASALI BİTİRDİN.İNAN AŞKIM O 7 AY BANA 2 GÜN GİBİ GELDİ.SANKİ CUMARTESİ BAŞLAYIP PAZARTESİ BİTTİ.EMİN OL Kİ SENİ ÇOK ÖZLEYECEĞİM.ELVEDA.

                                                           ABİCİN  GÖKÇEN

Selam...Bu Ben Gökçen...Gökçen  ÖZBİLEN...Aşk içerikli bir blog kurmak istedim.Ayrılık ağırlıklı bir site.Çünkü ben hiç ayrılmak istemediğim,canımdan çok sevdiğim birinden 1 hafta önce ayrıldım.Malesef ayrıldım.Ama ayrılırken de şu sözü unutmadım:

GİDEN GİTMİŞTİR...GİTTİĞİ GÜN BİTMİŞTİR...BEN GİDENİ DEĞİL,GİDEN BENİ KAYBETMİŞTİR...!!!

Giden Sendin...Bırakıp giden,zoru değilde herzaman kolayı seçen sendin...Hayatla mücadale etmesini bilmeyip gittin...Kolaya gittin.4 ay sonra bana BELKİ gelirim dedin.Ama şunu unutma...4 ay sonra seni seven Gökçen burda olmayacak...